In 2013 is het 50 jaar geleden dat de Duitse componist Paul Hindemith overleed. Onder het thema ‘Hindemith herleeft’ wordt in de Kloosterkerk een serie van drie concerten georganiseerd, waarin het complete orgeloeuvre van Hindemith wordt uitgevoerd door Geerten van de Wetering op het Marcussen-orgel.
Alle concerten beginnen om 16.00 uur en worden voorafgegaan door een toelichting op de componist en de uitgevoerde werken.
Concerten
- Zaterdag 15 juni
Orgelsonate III (1940) – Paul Hindemith
Daarnaast werken van tijdgenoten als Reger, Krenek, Distler en Heiller - Zaterdag 21 september
Orgelsonate I (1937), Zwei Stücke (1918) en transcripties uit Ludus Tonalis (1942) - Zaterdag 2 november
Orgelsonate II (1937) en Kammermusik nr. 7 voor orgel en orkest (1927)
m.m.v. een projectorkest o.l.v. Frank de Groot
Paul Hindemith (1895–1963)
Paul Hindemith werd op 16 november 1895 geboren in Hanau (Duitsland) en overleed op 28 december 1963 in Frankfurt am Main. Al op jonge leeftijd ontwikkelde hij zich als violist en componist. Hij studeerde aan het Dr. Hoch’s Konservatorium in Frankfurt en werkte zich op tot concertmeester van het operaorkest aldaar.
Als uitvoerend musicus en componist reisde hij door heel Europa. Hij was actief in het Rebner-strijkkwartet en richtte later het Amar-kwartet op. In 1927 werd hij docent compositie in Berlijn, waar hij zich ook bezighield met pedagogiek en nieuwe muzikale ontwikkelingen.
Door het politieke klimaat in Duitsland week Hindemith in 1938 uit naar Zwitserland en later naar de Verenigde Staten, waar hij onder meer verbonden was aan de Yale University. Na de oorlog pendelde hij tussen Europa en Amerika en vestigde zich uiteindelijk weer in Zwitserland.
Hindemiths oeuvre is omvangrijk en veelzijdig: van orkestwerken en kamermuziek tot opera’s, koorwerken en composities voor piano en orgel. Ook schreef hij invloedrijke theoretische werken, waaronder Unterweisung im Tonsatz (1937).
Zijn muziek kenmerkt zich door een eigen, herkenbare stijl binnen het 20e-eeuwse repertoire. In tegenstelling tot de twaalftoonstechniek van Schönberg koos Hindemith een meer toegankelijke benadering, met onder meer invloeden uit volksmuziek. Zijn karakteristieke ritmiek, door hem zelf ‘Motorik’ genoemd, geeft zijn muziek een sterke, vaak energieke drive.
Voor zijn werk ontving Hindemith talrijke internationale onderscheidingen en brede waardering.
